«يک دنيا، يک رويا»؛ اين شعار اصلي بازي هاي المپيک 2008 پکن است. در حال حاضر مسوولان چيني نگراني زيادي نسبت به اين واقعه مهم دارند. براي همين هم روزنامه «ليبراسيون» فرانسه سراغ روژه فليگو کارشناس مسائل اطلاعاتي و نويسنده کتاب «سرويس هاي مخفي چين؛ از مائو تا بازي هاي المپيک» رفته و از او درباره اتفاقاتي که در شرايط کنوني و براي برگزاري بازي هاي المپيک و به فاصله پنج ماه از شروع رقابت ها اهميت خاصي دارند، سوالاتي کرده که در زير مي خوانيد.
---
-چه چيزي سرويس هاي امنيتي و اطلاعاتي چين را تا اين حد به وحشت انداخته است؟
لزوماً تنها تهديدهاي تروريستي عامل اين وحشت نيستند. حملاتي مثل 11 سپتامبر بيشتر از اينکه در درجه اول مايه وحشت باشند، بهانه هستند. به عنوان مثال با بردن نام القاعده و ويگورها (سازمان مسلمانان غرب چين)، مسوولان مي توانند نظارت خود بر بازي ها را بالاتر ببرند و از لحاظ سياسي گروه هاي اينچنيني که براي قوانين حقوق بشر مشکل ساز مي شوند، را از اهداف شان دور کنند و در عين حال بتوانند آنها را راحت تر زير نظر بگيرند.
-با اين تفاسير شما مي گوييد تهديدهاي داخلي اولويت اصلي براي نگراني مسوولان هستند؟
در واقع در کشوري دموکراتيک مي توان مطمئن بود که ورزشکاران و تماشاگران ايمني کامل دارند اما در چين همه چيز شکل خطرناکي به خود مي گيرد. مثلاً استراليا کشوري است که حضورش در المپيک مي تواند با خطراتي همراه شود چون در آنجا گروه زيادي از چيني ها زندگي مي کنند. خيلي از اين افراد مقيم استراليا جزء پيروان «فالون گونگ» هستند؛ يک گروه معترض به نظام حکومتي چين که در سال 1999و با افکاري مابين تائوئيسم و بوديسم به وجود آمد. حالا تصور کنيد هواداران تيم استراليا پلاکاردي دست شان بگيرند که روي آن نوشته شده؛ «خفقان را تمام کنيد.» اين طبيعت داستان است که آنها بخواهند اعتراض شان را به حکومتي ها نشان دهند و اين چيزي است که مسوولان مي خواهند جلوي آن را بگيرند؛ بازار سياه که مافياي چين استاد آن است يا حتي نژادپرستي عليه سياهپوستان يا حتي گروه هايي که خواهان «تبت آزاد» هستند آن هم در کنار حاميان اعتراضات ميدان «تيان آن من» (اعتراضاتي که در سال 89 با دخالت نيروهاي دولتي منجر به کشته شدن صدها مخالف حکومت شد)، ديگر نگراني هاي نيروهاي حکومتي هستند.
- پس شما انتظار داريد برنامه هاي دقيق امنيتي اجرا شود؟
چيني ها قطعاً در دادن ويزا کارشکني نخواهند کرد. اين مساله تصوير بدي از آنها به جا خواهد گذاشت. اما در عين حال افرادي هم هستند که خلاف جريان آب شنا مي کنند و حکومت نامشان را در ليست سياه قرار خواهد داد. سفارتخانه هاي چين نام تمام کساني که اتحاديه هاي ضدسياست هاي چين در مساله دارفور را در ليست سياه قرار داده اند به خصوص مقيمان کشورهاي اهل اسکانديناوي که ريسک آمدن به چين را مي پذيرند. حتي نام کساني که قرار است مشعل المپيک را حمل کنند از داخل فيلتر رد خواهد شد. يک سرويس اطلاعاتي چيزي حدود 3/1 ميليارد يورو صرف اين پروژه کرده است. اگر بازي هاي المپيک 1980 مسکو که تا حدودي از سوي برخي کشورها تحريم شد را کنار بگذاريم، اين اولين دوره بعد از رقابت هاي المپيک 1936 برلين است که در فضايي پليسي برگزار مي شود. در زمان برگزاري رقابت هاي مسکو همه مي گفتند مسوولان به چارت مسابقات احترام مي گذارند، اينکه خبرنگاران مي توانند با انعطاف پذيري بالايي کار کنند اما برعکس اين اتفاق رخ داد. الان هم داستان همين است. هرچه به بازي هاي المپيک نزديک مي شويم، گره همه داستان ها کورتر مي شود. به داستان هوجيا دقت کنيد؛ يک فعال سياسي و معترض به حکومت که 27 دسامبر سال 2007 دستگير شد. درباره اين مسائل مي توان در ماه مه قضاوت کرد؛ يعني چيزي حدود سه ماه مانده به آغاز المپيک چين.
والايزداني
